Aartspriester Sergei Ovsiannikov

Preek op de dag van de Heilige Drieëenheid - Pinksteren
23 mei 2010

In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Volgens de kerkelijke traditie lezen wij gedurende de gehele periode van Pasen tot Pinksteren niet het gebed tot de Heilige Geest. Dit gebed tot de Heilige Geest waarmee alle dagelijkse gebeden beginnen en dat de Heilige Geest aanroept met de woorden "Hemelse Koning" ontbreekt zo in ons leven tijdens deze hele periode. En met name in de laatste week voel je die afwezigheid, dat gemis van het gebed tot de Heilige Geest. Het is ook te begrijpen waarom dit zo is. Immers begroeten wij elkaar in de tijd na Pasen met de woorden "Christus is Opgestaan!" en in het begin worden onze harten ook werkelijk verwarmd door deze paasgroet. Maar helaas wordt met het verstrijken van de tijd die paasgroet steeds koeler en killer. We moeten daarbij toegeven dat wij de aanwezigheid van de opgestane Christus in ons leven steeds minder voelen. Maar als na Hemelvaart ook de paasgroet uit ons leven verdwijnt, wordt het inderdaad erg leeg.

Dan komt ook het tijdstip dat we begrijpen waarom we eigenlijk de Heilige Geest onze Trooster noemen. Dit is, omdat het tijd is dat er troost komt in ons leven. Immers is Christus, onze Vriend en Leraar, uit ons leven vertrokken. En nu moeten wij ons elke dag weer opnieuw afvragen wat Hij met zijn woorden heeft bedoeld. Daarbij proberen wij te begrijpen wat de geboden die Hij ons heeft nagelaten eigenlijk betekenen. Bijvoorbeeld Zijn gebod over de armen van geest toen Hij zei dat de armen van geest zalig zijn, omdat het Koninkrijk van God van hun is.

Vandaag is het dan de dag van de komst van de Geest, van de komst van de Geest die ons troost geeft en die ons leert om de woorden van Christus te verstaan. Hoe bijzonder inspirerend wordt deze gebeurtenis wel niet omschreven in het Nieuwe Testament dat die vurige tong, de tong van de Heilige Geest, op elke apostel apart nederdaalde. We begrijpen wat dit betekent als we bedenken dat elke apostel inderdaad zijn eigen roeping en zijn eigen talent had. Zoals de apostel Paulus het later ook zou zeggen: "Er zijn verschillende genadegaven, er zijn verschillende talenten, maar het is alles één Geest." Wij als kerkvolk begrijpen dat heel goed. Wij begrijpen dat ook onder ons er verschillende gaven zijn en verschillende talenten. Toch hebben wij allen die verschillende genadegaven ontvangen van de ene Heilige Geest.

Ik zou willen dat de woorden die klinken in het kondak van dit feest ons zullen bijblijven: "Toen het nodig was om de volkeren te verenigen, heeft God de Heilige Geest uitgezonden." Het is deze eenwording die wij vandaag ervaren. Zodadelijk zullen wij de knieën buigen en zullen wij bidden om de nederdaling van de Heilige Geest. Moge die Heilige Geest dan inderdaad als een vuur afdalen in onze harten. Als een vuur dat al het onreine verzengt, maar ook een vuur dat onze harten doet zien en kijken. Opdat wij in staat zouden zijn met ons hart een nieuwe wereld, het Koninkrijk Gods, te aanschouwen. Opdat onze harten getuige moge zijn van het Koninkrijk Gods dat vandaag in kracht komt. Amen.